Veelgestelde vragen(FAQs) - FAQ

FAQs - FAQ

Wat is koorts ?

We spreken van koorts als de lichaamstemperatuur boven 38 ° stijgt. Dit kan een teken van een infectie zijn, viraal of bacterieel.

 

Is koorts gevaarlijk ?

Koorts is op zich niet gevaarlijk, vaak zelfs nuttig. Bij verhoogde lichaamstemperatuur kunnen infectiekiemen afgeremd worden, en wordt ons immuunsysteem actiever. Alleen boven 40 ° is koorts schadelijk,  bij baby’s jonger dan 3 maanden al vanaf 39°.

Koorts moet dus niet steeds bestreden worden.

 

Wat kan je zelf doen ?

  • kleed je kind losjes, dek het niet te warm toe
  • geeft het vaak te drinken, eten hoeft niet als het geen honger heeft
  • als het wil spelen, mag dat, het mag ook buiten komen
  • als het pijn heeft, of zich heel ongemakkelijk voelt kan je als beste keuze paracetamol geven: liefst siroop of kindertabletten, 10-15 mg/kg/dosis om de 4 a 6 u . Alternatief : ibuprofen: maximaal 10 mg/kg/dosis om de 8 u bij kinderen > 3 mnd

 

Wanneer  moet ik mijn dokter raadplegen ?

  • je kind heeft meer dan 40°C koorts
  • je kind is anders ziek dan anders
  • je kind is jonger dan 3 maanden
  • je kind heeft al drie dagen koorts
  • je kind braakt meer dan 3 x per dag, en/of heeft diarree
  • je kind blijft hoesten samen met koorts
  • je kind weigert te drinken

Vooral dringend :

  • je kind kreunt of ademt zeer snel
  • je kind huilt anders of zonder tranen, of is ontroostbaar
  • je kind lijkt echt ernstig ziek, is suf, reageert weinig op zijn omgeving of is moeilijk wakker te krijgen
  • je merkt ongewone rode puntjes of blauwe plekken op zijn huid

  • je kind heeft uitdrogingsverschijnselen (droge oogjes en mond, weinig plassen, braken..)

 

Bron :

Laatste bewerking 8-2011

Bij plots ontstane diarree gaat het vermoedelijk om een acute gastro-enteritis of maagdarmontsteking. Dit is een infectie van het slijmvlies van de maag en darmen. Dit komt zeer vaak voor bij jonge kinderen. Soms is er naast de diarree ook koorts, braken en verminderde eetlust. Wat de oorzaak ook is (virus of bacterie), de diarree verbetert meestal spontaan binnen de week tot tien dagen. Indien de diarree langer duurt dan twee weken moet u echter opnieuw uw arts raadplegen.


De grootste gevaren van een maagdarmontsteking zijn uitdroging door teveel verlies aan vocht en ondervoeding door te weinig opname van voedingsstoffen. Dit vermijden of herstellen is dan ook het hoofddoel van de behandeling. Dit lukt meestal thuis, bij uitzondering kan een opname in het ziekenhuis nodig zijn.
Tekenen van uitdroging zijn: minder plassen, prikkelbaar zijn, minder alert zijn, suf en passief worden. Ook de eetlust neemt af. Over het algemeen raadpleegt u best uw arts als u vaststelt dat uw kind minder actief of alert wordt. Zuigelingen met diarree, zeker als ze minder dan 7 kg wegen, zijn extra gevoelig voor utdroging.


Als de arts bij onderzoek vaststelt dat uw kind inderdaad door de diarree wat uitgedroogd is, dan zal hij een behandeling met een ‘ORO’ (orale rehydratieoplossing) voorschrijven. Hiervan zijn er verschillende soorten op de markt. Het is de bedoeling uw kind hiervan 50-75 ml/kg lichaamsgewicht te laten drinken over een verloop van 4 à 6 uur. Voor een kind van 10 kg betekent dit dus een halve tot driekwart liter. Ook als uw kind moet overgeven, blijft u de vloeistof verder toedienen. Met deze hoeveelheid vloeistof zal de vochtbalans hersteld zijn en mag uw kind ook weer normaal eten. Een speciaal dieet is niet nodig en kan er zelfs voor zorgen dat de diarree langer aanhoudt. Bij verminderde eetlust is het wel een goed idee om wat frequenter kleinere porties te geven.
Het innemen van ORO is vaak niet zo eenvoudig. ORO heeft een eigenaardige smaak omdat zout en zoet gemengd zijn. De samenstelling is zodanig dat ook een zieke darm vocht opneemt uit deze oplossing. Voeg géén suiker, limonade of fruitsap toe, omdat u hierdoor het gunstige effect van ORO vermindert en zelfs de diarree kan doen toenemen. Het is ook tijdrovend, want soms moet de oplossing lepel per lepel gegeven worden. Maar het is de tijd en inspanning ruim waard, aangezien hiermee een ziekenhuisopname kan vermeden worden.
Eens uw kind die eerste hoeveelheid ORO binnen heeft, kan u – om herval van uitdroging te voorkomen – na elke platte stoelgang die nog volgt uw kind ongeveer 10 ml/kg lichaamsgewicht ORO laten drinken. Indien uw kindje de ORO echt niet inneemt, dan is het aangewezen om 6-8 uur na het starten ervan opnieuw uw arts te raadplegen om te kijken of een ziekenhuisopname aangewezen is. Daar kan men immers vocht toedienen via een infuus.


Kinderen die niet uitgedroogd zijn hoeven geen ORO in te nemen, tenzij om uitdroging te voorkomen (10 ml/kg lichaamgewicht en per platte stoelgang). Intussen wordt de normale voeding verder gegeven.
Medicatie – tenzij eventueel tegen koorts – is zelden nuttig. Het belangrijkste bij de behandeling is het toedienen van vocht en calorieën, en er bestaat geen medicatie die dit kan bevorderen.

 

Bron: BAPCOC Aanbeveling 2010. "Acute gastroenteritis. Brief aan de ouders."

In geval van acuut opgekomen diarree, al of niet gepaard met braken, gaat het vaak om acute gastro-enteritis. Dit is een infectie van het maag-darmkanaal en deze is bijna altijd goedaardig. Het slijmvlies is geïnfecteerd en dit veroorzaakt plots optredende diarree. Koorts, braken en verminderde eetlust kunnen ook aanwezig zijn. Wat ook de oorzaak is (virus of bacterie), de diarree verbetert bijna steeds spontaan binnen de week maar kan soms een tiental dagen aanhouden. Het is niet abnormaal dat na deze week er wat lichte buikpijnklachten optreden. Indien de diarree langer duurt dan 2 weken is het echter nodig dat de arts u onderzoekt.


De genezing van het slijmvlies gebeurt dus bijna steeds spontaan. Om u vlugger fit te voelen kan het helpen om meer te drinken dan gewoonlijk (water, thee, vruchtensap, heldere soep, cafeïnevrije limonade) en te proberen om regelmatig kleine hoeveelheden te eten van wat men best kan verdragen. Geneesmiddelen zijn meestal overbodig om een maagdarmontsteking te helpen genezen. Ze kunnen soms het herstel bemoeilijken omdat ze bijvoorbeeld de eetlust doen verminderen.


Wel bestaat er gevaar dat door de diarree uitdrogingsverschijnselen (dehydratie) optreden. Sommige patiënten hebben een hoger risico op uitdroging: ouderen, en bijzonder indien ze weinig drinken of plaspillen (diuretica) nemen. Ook patiënten die hardnekkig braken of heel frequente stoelgang (meer dan 10 keer op een dag) hebben. Als men uitdroogt, zal men minder beginnen plassen (de urine kleurt dan ook donkerder). Soms is er verwardheid. Ook de eetlust neemt af. Over het algemeen kan men stellen dat de arts best (opnieuw) wordt geraadpleegd bij duidelijke achteruitgang van het ‘energieniveau’ of de alertheid.


Indien u uitdroging heeft, heeft uw arts een behandeling met een ‘ORO’ (orale rehydratieoplossing) voorgeschreven. Hiervan zijn er verschillende op de markt. Het is de bedoeling dat u hiervan voldoende drinkt over een verloop van 4 à 6 uur. Het beste gebeurt dit door frequent kleine hoeveelheden te drinken, soms lepel voor lepel. Dit is tijdrovend, maar de inspanning is de moeite waard omdat hiermee een ziekenhuisopname vermeden kan worden. Na deze 4 tot 6 uur moeten de uitdrogingsverschijnselen verdwenen zijn, en kan gewone voeding herstart worden. Om herval van uitdroging te voorkomen, kunt u bij elke platte stoelgang die nog volgt wat ORO drinken.
ORO heeft een eigenaardige smaak omdat zout en zoet gemengd zijn. De samenstelling is zodanig dat ook een zieke darm vocht opneemt uit deze oplossing. Voeg géén suiker, limonade of fruitsap toe, omdat u hierdoor het gunstige effect van ORO vermindert en zelfs de diarree kan doen toenemen.


Patiënten die niet duidelijk uitgedroogd zijn hoeven geen ORO als rehydratiemiddel in te nemen. Het is wel belangrijk voldoende te blijven drinken. Intussen wordt de normale voeding verder gegeven. Vetbeperkende diëten zijn niet meer van deze tijd, en kunnen er zelfs voor zorgen dat de diarree langer aanhoudt dan met gewone voeding.

 

Bron: BAPCOC Aanbeveling 2010: "Acute gastroenteritis. Brief aan de patiënt."

Plan tijdig een consultatie met uw huisarts (minstens 6 weken voor vertrek)

○   neem uw vaccinatiekaart mee

○   neem uw volledige reisroute mee

○   bekijk liefst vooraf welke vaccinaties u nodig heeft en welke malariapreventie vereist is: via www.itg.be → reisgeneeskunde →  land en regio van bestemming

 

Indien u een gele koorts vaccin nodig heeft maakt u best een afspraak op de raadpleging reisadvies en vaccinaties (UZLeuven 016/344775)

 

Reisapotheek (middelen met * zijn op voorschrift):

●      Middel tegen koorts en pijn: paracetamol

●      Antidiarreemiddel:

○   loperamide

○   ORS: suiker-zoutoplossing bij dreigende uitdroging van mee-reizende kinderen

○   een antibioticum* bij koorts of bloederige diarree, bij ernstig ziekzijn

●      Middel tegen misselijkheid: domperidon

●      cortisone crème* voor allergische reactie op insectenbeten

●      anti-allergisch middel (antihistaminicum)*

●      vergeet uw eigen onderhoudsmedicatie niet! (bloeddruk, anticonceptie)

●      ontsmettingsmiddel

●      verbandmateriaal: kompressen, pleisters

●      schaartje

●      Insectwerend middel (DEET)

●      Zonnecrème

●      Thermometer

●      Tekentang/pincet

●      Oordopjes

 

Diarree op reis:

  • bij waterige diarree zonder koorts: neem voldoende vocht en zout in, gebruik eventueel loperamide
  • bij bloederige diarree met koorts en ernstig ziek zijn: gebruik een antibioticum 3 tot 5 dagen (vraag voor uw vertrek een voorschrift aan de huisarts).

 

Bescherming tegen de zon:

●      gebruik een voldoende hoge beschermingsfactor

●      gebruik een zonnecrème die beschermt tegen UVA en UVB stralen

●      smeer voldoende!

○   Om de 2 uur

○   Nadat u gezwommen, gespeeld, gesport of gewerkt heeft

○   In geval van transpiratie of wrijving

●      Insectenrepellents op basis van DEET verminderen de werking van zonnecrème maar zonnecrème heeft geen invloed op de werking van DEET. Beide producten worden best gelijktijdig aangebracht maar u moet wel een zonnecrème met hogere beschermingsfactor gebruiken.

 

 

Seksueel overdraagbare aandoeningen:

Op reis is de kans op toevallige seksuele contacten groter. Seksueel overdraagbare aandoeningen en in het bijzonder AIDS, vormen daarom een belangrijk risico voor reizigers. Menig ongewild en bovendien onveilig seksueel contact heeft plaats onder invloed van alcohol. Studies leren dat vooral reizigers die zonder partner reizen risico lopen; verder is het zo dat vele onbeschermde seksuele contacten niet verwacht werden voor de reis. Preventie op reis betekent eigenlijk hetzelfde als thuis. Het correct gebruik van eencondoom, best hier aangeschaft, is een absolute vereiste, maar biedt geen sluitende garantie. Enkel een wateroplosbaar glijmiddel is toegestaan (b.v. KY gel). In dit geval is vaccinatie tegen Hepatitis Bzeker ook aangewezen ! Raadpleeg in elk geval een arts indien u risico liep, ook al zijn er geen symptomen.

 

 

Andere onderwerpen die u eventueel met uw arts dient te bespreken zijn :

  • reisziekte (wagenziekte, etc.)
  • beten en steken
    • teken: in risicogebied dagelijks controleren, teek verwijderen met tekentang. Opletten of in de volgende dagen tot weken een rode vlek ontstaat die groter wordt dan een muntstuk van 2 euro: in dat geval raadpleegt u dezelfde dag nog een arts.
    • steken: ontsmetten, bij hevige jeuk of zwelling kan een antihistaminicum gebruikt worden of een cortisonezalf
    • voor beten van exotische dieren (slang, schorpioen) raadpleegt u best een arts ter plaatse
  • problemen verbonden met vliegtuigreizen : aëro-otitis en aëro-sinusitis, jet lag, risico op diepe veneuze trombose ("diepe flebitis)
  • hoogteziekte
  • anticonceptie
  • met kinderen op reis
  • als zwangere op reis
  • met chronische ziekte op reis
  • inname immuunonderdrukkende geneesmiddelen.

 

Weer thuis

Indien u in de maanden volgend op uw reis last hebt van:

●      koorts

●      diarree

●      buikpijn

●      huidaandoeningen

●      jeuk

denk er dan aan dat er een verband met uw reis kan zijn!

Raadpleeg ook uw huisarts indien u seksuele risico’s liep, ook al heeft u geen klachten.

Bronnen:

www.itg.be

www.veiligindezon.be

Pil vergeten < 12 uur

  • pil alsnog innemen
  • De pilstrip verder op een normaal tijdstip innemen.
  • geen bijkomende maatregelen

 

Pil vergeten > 12 uur

1. Dag 1 tot 7:

  • laatste vergeten pil innemen
  • pilstrip verder op normale tijdstip
  • 7 dagen geen coïtus tenzij met condoom
  • enkel indien coïtus zonder condoom < 5 dagen: ook noodpil

2. Dag 8 tot 14:

  • laatste vergeten pil innemenvanaf 4 vergeten pillen: noodpilindien coïtus < 5 dagen geleden
  • pilstrip verder op normale tijdstip
  • geen bijkomende maatregelen bij ≤3 vergeten pillen

3. Dag 15 tot 21:

  • Stop pilstrip
  • Maximaal 7 pilvrije dagen
  • Start nieuwe pilstrip
  • Geen bijkomende maatregelen

of

  • Laatst vergeten pil innemen
  • Pilstrip verder op normale tijdstip
  • Aansluitend nieuwe pilstrip starten
  • Geen bijkomende maatregelen

 

Urgentiemogelijkheden

  • Binnen de 72 uur na onbeschermde coïtus:
    • Norlevo® 2 tabletten ineens of met 12 uur tussentijd of koper-IUD te plaatsen tot vijf dagen na onbeschermde coïtus.
  • Aandachtspunten inzake noodpil:
    • Starten: hoe vroeger, hoe beter!
    • Steeds condoom bij coïtus:
      • Indien pilgebruik: de volgende zeven dagen
      • Indien geen pil: tot de volgende maandstonden

 

bron: Aanbeveling Orale Anticonceptie Domus Medica 2002

Bekijk eerst even volgende risico-inschatting

A + = Age > 50 jaar

 

B + = u neemt bloeddrukverlagende medicatie of uw bloeddruk bedraagt 140/90 mm Hg of meer

 

C + = u rookt minimum 1 Cigaret of sigaar of pijp per dag

 

D + = u hebt Diabetes type I of II

 

E + = Event ( u hebt ooit een hartinfarct, beroerte of thrombose gehad)

 

F + = Familiaal (hartinfarct, beroerte of thrombose bij broer/vader <55 jaar, bij moeder/zus <65 jaar) of u behoort tot een familie met erfelijk hoge cholesterolwaarden

 

Is uw antwoord op 1 of meer van deze factoren JA, bespreek dit dan met uw huisarts.

 

Is uw antwoord NEEN dan is een cholesterolmeting niet aangewezen.

Niet roken en een gezonde levensstijl blijven aanbevolen.

BRON

Sportmedische keuring

Sport u reeds geruime tijd of wenst u hiermee (opnieuw) te starten?

 De noodzaak tot het uitvoeren van een preventief sportmedisch onderzoek wordt bepaald door de huidige graad van fysieke activiteit, door de (intensiteit van) de gekozen sport en door de aan/afwezigheid van een aantal persoonlijke en familiale risicofactoren. 

Om dit goed te kunnen inschatten heeft SKA (vereniging van sport-en keuringsartsen) en de Vlaamse overheid uitgebreid wetenschappelijk onderzoek gedaan om tot een sportmedisch geschiktheidsprotocol te komen. Dit protocol is bedoeld voor alle leeftijden en sporten en zal u individueel en sportspecifiek advies geven om u gezond aan sport te laten doen. U kunt dit protocol doorlopen op de website: www.sportkeuring.be

 

De bedoeling van een sportmedische keuring is nagaan of de betrokkene veilig kan sporten. In de eerste plaats wordt er nagegaan of er geen toegenomen risico zou bestaan op het plotseling overlijden door sportbeoefening. Zijn er aanwijzingen voor aangeboren of verworven hartaandoeningen?

Benieuwd of het voor jou aan te raden is een sportmedische keuring te ondergaan?

Doe de test!